Διαφήμιση
Διαφήμιση

Τετάρτη, 04 Οκτώβριος 2017 12:05

Όποιος γυμνάζεται προλαβαίνει την κατάθλιψη



Τα αποτελέσματα της τακτικής άσκησης σε μεγάλο βαθμό είναι γνωστά για τον άνθρωπο.

Σύμφωνα με μια νέα αυστραλο-νορβηγική επιστημονική έρευνα, τη μεγαλύτερη και πιο μακρόχρονη του είδους της, αποκαλύφθηκε ακόμη ένα ευεργετικό αποτέλεσμα για τον άνθρωπο: μπορεί να προλάβει την εκδήλωση κατάθλιψης στο μέλλον. Ακόμη και μόνο μία ώρα την εβδομάδα είναι ικανή α βοηθήσει σημαντικά.

Από την άλλη, όμως, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, η άσκηση δεν αποτρέπει το άγχος. Δεν διαπιστώθηκε καμία συσχέτιση ανάμεσα στη σωματική άσκηση (ανεξάρτητα του πόσο συχνά ή έντονα γίνεται) και της πιθανότητας εκδήλωσης άγχους στο μέλλον.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Σάμιουελ Χάρβεϊ του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας και του Ινστιτούτου Black Dog, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ψυχιατρικής «American Journal of Psychiatry» και την οποία αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 34.000 άτομα σε βάθος 11 ετών, συσχετίζοντας το επίπεδο σωματικής άσκησης του καθενός, με τα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους.

Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον ένα στα δέκα περιστατικά κατάθλιψης (12%) θα ήταν δυνατό να αποφευχθεί, αν οι συμμετέχοντες έκαναν τουλάχιστον μία ώρα άσκησης την εβδομάδα. Όσοι δεν ασκούνταν καθόλου, είχαν κατά μέσο όρο 44% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν κατάθλιψη, σε σχέση με όσους ασκούνταν μία έως δύο ώρες την εβδομάδα.

«Γνωρίζαμε εδώ και καιρό ότι η άσκηση παίζει ρόλο στη θεραπεία των συμπτωμάτων της κατάθλιψης, αλλά είναι η πρώτη φορά που μπορέσαμε να συγκεκριμενοποιήσουμε τη δυνατότητα της σωματικής δραστηριότητας να μειώνει προληπτικά τα μελλοντικά επίπεδα κατάθλιψης. Αρκούν ακόμη και σχετικά μικρά διαστήματα άσκησης για να υπάρξει σημαντική προστασία έναντι της κατάθλιψης», δήλωσε ο δρ Χάρβεϊ.

Η αιτία που η άσκηση δρα ευεργετικά σε σχέση με την κατάθλιψη, συνεχίζει να αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής έρευνας. Όμως, πιστεύεται ότι οφείλεται σε έναν συνδυασμό βιολογικών και ψυχοκοινωνικών ωφελειών που παρέχει η άσκηση, ιδίως όταν γίνεται σε ομαδικό πλαίσιο.